تاثیر تنبیه و تشویق در تربیت و لوس بار آمدن کودکان

     تشویق‌ و تنبیه‌ در تربیت کودکان دو روش‌ متفاوت‌ است که هر کدام از ویژگی‌هایی‌ در تربیت کودکان بویژه لوس بارآمدن آنان برخوردارند.

هر کدام از این روش‌ ها در صورتیکه به موقع و در زمان مناسب و طبق اصول صحیح اعمال شوند می ‌توانند مانع از لوس‌ شدن‌ كودكان‌ گردند. این درحالی است که معمولا والدین كودكانی که لوس بار می آیند، تسلیم‌ شونده‌ هستند و در مقابل‌ خواسته‌ های‌ كودکانشان به سرعت تسلیم‌ شده و خواسته های او را هر آن‌ چه‌ كه‌ باشد، فوراً اجابت میکنند. در خانواده‌ای‌ كه‌ كودک آنان ‌ لوس‌ تربیت شده، از روش‌های‌ تنبیهی‌ مناسب و به موقع و اصولی خبری نیست و چنانچه‌ كودک‌ اشتباهی‌ را مرتكب‌ گردد یا این‌ كه‌ بخواهد نظر خود را به والدین‌ تحمیل نماید و دستوری دهد یا این‌ كه‌ با داد و فریاد و عصبانیت‌ خواسته خود را به‌ كرسی‌ بنشاند، در این‌ خانواده‌ روش‌ مناسب و اصولی‌ برای‌ جلوگیری‌ از رفتارهای اینچنین و جهت ‌دهی‌ به‌ آنها وجود ندارد. این‌ نوع‌ خانواده‌ها از لحاظ‌ روان شناسی به‌ خانواده‌های‌ محبت‌ كنندهِ افراطیِ آزاد گذارنده‌ شناخته میشوند؛ خانواده‌هایی‌ كه‌ در ‌نهایت‌ توجه، محبت‌ و محافظت‌ در مورد فرزندان‌ خود اعمال می کنند اما از طرف دیگر آنها را در انجام‌ هرگونه‌ عملی‌ آزاد می ‌گذارند.

36598
    اهمیت این‌ مسئله‌ از این جهت دارای اهمیت بیشتر میشود که توان مقاومت، ایستادگی‌ و انعطاف پذیری‌ خود را در برابر فرزندان‌ مورد ارزیابی قرار میگیرد. برخی از والدین‌ پس‌ از مقاومتی‌ كوتاه‌ در مقابل‌ خواسته های‌ فرزندشان، تسلیم‌ شده  و تقاضاهای‌ آنان را همانگونه  كه‌ او می‌ خواهد اجابت می‌ كنند. محبت‌ کردن به کودکان در حد متعادل، توجه‌ به‌ نیازها و خواسته ها و برآوردن آن‌ها در حد معقول‌ و بکار بستن روش‌ های‌ مناسب‌ و علمی‌ و در زمان مناسب برای‌ تشویق‌ و تنبیه‌ كودكان‌ از نکات مهم در تربیت کودکان است که خانواده ها می بایست به آن توجه خاص و ویژه نشان دهند.


 

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *