خانواده های مستبد (پدر سالار) بخوانند!!!

خانواده های مستبد که بعنوانهای دیگری مانند خانواده سلطه جو، پدر سالار، خشک، سختگیر، مقرراتی و دیکتاتوری شناخته میشوند، دارای ویژگی هایی هستند که بر تربیت فرزندانشان اثراتی می گذارد.

این شیوه تربیتی در گذشته بسیار رایج بوده است. در این شیوه تربیتی معمولا یکی از والدین بر خانواده تسلط داشته و دیگران بخصوص فرزندان مجبور به فرمانبرداری هستند و هرچه را که او می گوید، بدون چون و چرا باید انجام دهند.

ویژگی های روش تربیتی خانواده های مستبد

  • قوانین و مقررات را بدون توجه به سن و توانایی های فرزندان جهت ایجاد رفتار مطلوب وضع می کنند.
  • قوانین و مقررات بدون دخالت و نظر خواهی دیگران انجام می گیرد.
  • قوانین و مقررات وضع شده، خشک و غیر قابل انعطاف بوده و با رشد و تحولات فرزندان و تغییرات اجتماعی هیچ گونه هماهنگی ندارد.
  • فرزندان آزادی عمل و حق انتخاب ندارند.
  • تنبیه شدید بدنی نیز یکی از ویژگی های بارز این نوع خانواده هاست.

 

 

نتیجه تربیت خانواده های مستبد

فرزندانی که تحت تاثیر این شیوه تربیتی بزرگ می شوند، احتمالا دارای ویژگیهای زیر هستند:

  • فرزندان از روی ترس از دستورات والدین پیروی می کنند نه از روی احترام در نتیجه زمانی که بتوانند از دستورات سر پیچی کنند دیگر کاری از والدین بر خواهد آمد
  • بعضی از فرزندان این خانواده ها بسیار مودب، آموزش پذیر، حساس و تسلیم پذیر و معمولا احساس بی کفایتی می کنند.
  • بدلیل محدودیت های بی منطق والدین، فرزندان از حس کنجکاوی، خلاقیت و انگیزه خوبی برخودار نیستند.
  • فرزندان این خانواده در زمینه عاطفی رشد کافی ندارند و در کارهای گروهی نمی توانند شرکت کنند چون از به سر بردن با دیگران عاجزند.
  • فرزندان کمرو، خجالتی و یا ترسو هستند و یا ستیزه جو و پرخاشگر.
  • فرزندانی غالبا بی کفایت بدلیل اینکه والدین آنها را در تصمیم گیری ها شرکت نمی دادند و زمانی که ناچار به تصمیم گیری و انتخاب شوند ناتوانی خود را بروز می دهند.
  • چون به افکار و احساسات آنها پاسخی داده نشده غالبا افرادی ضعیف النفس و از اعتماد به نفس پایینی رنج می برند.
  • فرزندان بدلیل رفتار دیکتاتوری و مستبد والدین در مقابل دیگران حالت خصومت و دشمنی یا ترس و تسلیم به خود می گیرند.
  • بدلیا اینکه رابطه خشک توام با ترس بین فرزندان و والدین برقرار است، فرزندان در موقع سختی ها، به ندرت و به سختی به والدین خود پناه آورده و از آنها کمک می خواهند.
  • فرزندان بدلیل اینکه صرفا مجری امر و نهی والدین بوده اند در بزرگسالی نمی توانند تفکر و رفتاری مستقل و غیر وابسته داشته باشند.
  • فرزندان اغلب متزلزل و از جهت روحی ضعیف هستند و از قبول مسئولیت خودداری و یا در انجام وظیفه کوتاهی می کنند.
  • فرزندان در مراحل مختلف زندگی از ضعف و بی لیاقتی خود رنج می برند و غالبا در امور زندگی و تحصیل افرادی موفق نبوده و نسبت به بزرگسال بدبین هستند.

نکته مهم:

البته نباید از این موضوع غافل شد که نظم و انظباط و مقررات برای فرزند لازم و ضروری هست ولی مشارکت آنها و توجه به احساسات فرزندان را نباید هرگز فراموش کنیم.

منبع: برگرفته از کتاب مادر و پدری باشید که آرزویش را دارید – عباس فرهادی ثابت- صفحه ۱۰-۱۷


 

2 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *