آنچه خانم ها قبل از بارداری باید در مورد عفونت های داخلی خود بدانند

در زمانی که یک زن تصمیم به بارداری میگیرد میبایست به همه جوانب جسمی و روحی خود توجه کرده و در صورت وجود مشکل برای برطرف کردن آن اقدامات لازم را به عمل آورد. یکی از مشکلاتی که در بسیاری از زنان رایج است عفونت های دستگاه تناسلی است. این عفونت ها در صورت درمان نشدن ممکن است منجر به مشکلاتی در دوران بارداری و در صورت ادامه یافتن، مشکلاتی برای جنین به وجود آورد. در این قسمت به بررسی عوامل، راه های پیشگیری و درمان این عفونت ها میپردازیم.
عفونت واژن یا واژنیت، بیماری است که تمام زنان در طول زندگی خود دست کم چند بار آن را تجربه می‌کنند. این عفونت در سنین باروری یعنی از سن بلوغ تا یائسگی شایع‌تر است؛ در حالی که پوشش سطحی سیستم تناسلی کودکان خردسال و خانم‌های یائسه به‌صورتی است که میکروب‌ها نمی‌توانند درآن بخوبی رشد کنند.
دو نوع میکروب همواره به‌طور طبیعی در واژن زنان وجود دارد: میکروب‌های دفاعی و میکروب‌های بیماری‌زا. میکروب‌های دفاعی (غیر بیماری‌زا) از دستگاه تناسلی در برابر عفونت‌های بیماری‌زا دفاع می‌کنند و میکروب‌های بیماری‌زا‌ که در حالت عادی در بدن زندگی می‌کنند، در صورتی که میکروب‌های دفاعی کار خود را درست انجام دهند، موجب بیماری نمی‌شوند. اما همین میکروب‌ها در صورت ضعیف یا کم شدن میکروب‌های دفاعی، ایجاد بیماری می‌کنند.

علت بروز عفونت واژن در زنان
رعایت نکردن بهداشت موضعی: گرم و مرطوب بودن طولانی مدت نشیمنگاه و استفاده از لباس زیر تنگ و غیر نخی که مدت طولانی تعویض نشده باشد.
مصرف آنتی‌بیوتیک: مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک برای یک بیماری عفونی ساده مثل سرماخوردگی باعث می‌شود میکروب‌های غیر بیماری‌زا از بین ‌برود و زمینه ابتلا به عفونت واژن (واژینیت) فراهم شود.
میکروب‌های بدن همسر: دسته‌ای از میکروب‌های بیماری‌زا هم در بدن همسر بیماران وجود دارند و با وجود اینکه در بدن مرد، تولید بیماری یا علامت خاصی نمی‌کنند، ولی پس از انتقال به بدن زن بیماری‌زا می‌شوند. به همین دلیل در بعضی از انواع عفونت‌ها، برای زوجین به طور همزمان دارو داده می‌شوند..
استرس: استرس دلیل بسیاری از بیماری‌هاست که در مورد عفونت قارچی واژن، افزایش سطح آدرنالین می‌تواند روی هورمون‌های جنسی اثر گذارد و منجر به تغییرات دوره قاعدگی گردد و خطر ابتلا به عفونت‌های قارچی را افزایش دهد. به علت افزایش ترشح کورتیزول در مواجهه با استرس‌ها و کاهش مقاومت سیستم دفاعی بدن این خطر افزایش می‌یابد.

راه‌های پیشگیری از عفونت‌های واژن
هرگز از دوش واژینال یا همان اسپری‌های مخصوص ناحیه تناسلی برای پاک کردن مجرای تناسلی، استفاده نکنید.
از مواد عطری- اسپری عطری، Tamponsو همینطور از Pad های معطر در زمان خونریزی ماهیانه پرهیز کنید.
همیشه شورت‌های کتانی که زیاد هم تنگ و چسبان نباشند، بپوشید.
همیشه ناحیه تناسلی و مقعد را از جلو به عقب پاک کنید این روش تا آنجا که ممکن است از انتقال عفونت از ناحیه رکتوم به واژن جلوگیری خواهد کرد.
گاهی این خارش و سوزش در ناحیه تناسلی ممکن است به دلیل آلرژی به مواد پاک کننده باشد؛ در این صورت بهتر است که پودر لباسشوئی و کاغذ یا مایع نرم کننده پارچه را در موقع شستشو عوض کنید.
گاهی کاندوم یا «دیافراگم» و یا Sperm Killing Gel (اسپرم کش) که برای پیشگیری از حاملگی مصرف می‌شود ممکن است سبب حساسیت و خارش و سوزش در ناحیه واژن شود، در اینصورت بهتر است روش دیگری را جایگزین کنید.
پس از دوش روزانه ناحیه خارجی تناسلی را با حوله خوب خشک کنید.
درمان عفونت واژن
درمان عفونت قارچی: درمان این بیماری بسیار ساده و معمولا با استفاده از کرم‌های موضعی ضد قارچ مخصوص دستگاه تناسلی بانوان و اگر قادر به استفاده از کرم واژینال نباشید، با خوردن دارو درمان پذیر می‌باشد. این بیماری گاهی توسط داروهائی که احتیاج به نسخه پزشک ندارد درمان پذیر است ولی چنانچه حامله هستید و یا به طور
مادران بارداری که مبتلا به عفونت قارچی واژن می‌شوند، باید مصرف موادغذایی شیرین و قند و شکر را در برنامه غذایی خود کاهش دهند چرا که مصرف قند و شیرینی‌ها، رشد قارچ‌ها را سریع تر و بیشتر می‌کند.
درمان عفونت باکتریایی: با تمام سادگی، این بیماری احتیاج به درمان دارد. در صورت عدم درمان، عفونت به سمت دهانه رحم، خود رحم و لوله‌ها می‌رود و سبب مشکلات بسیار و بدتری خواهد شد؛ خصوصا اگر خانمی باردار باشد. این بیماری را می‌توان به طور موضعی و یا خوراکی درمان کرد ولی درمان این بیماری حتماً احتیاج به مراجعه به دکتر و نسخه پزشک دارد.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *