کودکان را درک کنید

هنگامی که فرزندانمان بزرگ شوند ، فضای منزل مان خالی از نقاشی های کودکانه خواهد شد ؛ دیگر اثری از شکلک های خندان بر روی دیوارهای خانه، حک کردن اسامی بر روی پارچه ی دسته ی مبل ها و طرح های لرزان انگشتی بر روی شیشه های بخار گرفته ی پنجره های خانه، وجود نخواهد داشت.

روزی هنگامی که فرزندانمان بزرگ شوند دیگر اثری از هسته های میوه ها در زیر تخت ها وجود نخواهد داشت. درآن روز می توانيم برای خود غذاهای بخارپز یا پیاز سرخ شده به جای ساندویچ هات داگ یا همبرگر درست کنیم .می توانیم زیر نور شمع غذا بخوریم بدون آنکه نگران دعوای فرزندان مان برای فوت کردن شمع ها باشیم . روزی هنگامی که فرزندانمان بزرگ شوند زندگی مان متفاوت خواهد شد. آنها آشیانه مان را ترک خواهند کرد و خانه مان آرام ، ساکت ، خالی و تنها خواهد شد. در آن زمان است که به جای چشم انتظاری برای فرارسیدن «روزی» ؛ دیروزها را مرور خواهیم کرد.

یعنی در آن روزها ؛ دلتنگ امروزمان خواهیم شد . پس قدر لحظه لحظه هاى امروزمان را بدانيم و از خانواده خود لذت ببرید چون همیشه ما جوان و تنومند نیستیم.

مثلا در یک مورد مادری انقدر کودکش را کتک زده بود که کودک مشکل روانی پیدا کرده بود. مادر می گفت: آخه نمی دونید چی کار می کنه؟ نخود و لوبیا ها را می ریزه کف آشپزخانه. مشاوره به گفت: چه قدر قشنگ. می دونی مادرها به من شهریه می دهند و می آیند سر کلاس که من به آن ها یاد بدم که چه طوری بچه هایشان با نخود و لوبیا بازی کنند؟

مادرگفت دیروز صبح یک لحظه غافل شدم دیدم تمام روغن رو مالیده روی زمین. گفتم: وای چه خوب پس لیز شدن زمین رو تجربه کرده.

من واقعاً از این کارهای بچه ها لذت می برم چون می دونم چه اتفاقی با این کارها در مغز کودک می افتد. ولی مادرها ترکیب ذهنی شان طوری است که این کارهای بچه ها برایشان مثل شکنجه می ماند.

بچه‌هایی که بازی‌ می‌کنند،درمقابل بیماری‌ها قوی‌تر از کودکانی هستند که بی‌ تحرک‌اند. این،یک قانون عمومی است:«عدم تحرک،موجب ضعف عمومی سیستم دفاعی بدن می‌شود»

زیر شش سال شخصیت کودک شکل می گیرد، آموزش زندگی، اخلاق و خوبیها را در این سنین باید انجام داد و شش تا ۱۲سال شخصیت تثبیت می شود و بعد از ۱۲سال تغییر شخصیت کمی سخت و زمان بر است پس شش سال اول مهمترین وحساس ترین دوران است.

اهميت ۶ سال اول زندگي كودك در اين است :كه درك از جسم و احساس از جسمش در او شكل مي گيرد و در ناخودآگاه كودك ثبت مي شود. در ۶ سال اول كودك هيچ فيلتري ندارد و هر چه كه هست با اعتماد كامل به پدر و مادر با عنوان يك واقعيت اصيل در ناخودآگاهش ضبط مي كند. یعنی اگر جسمش را، حتی به شوخی تحقیر کنند آن را باور میکند و تابزرگسالی آنرا فراموش نمیکند، کودک زیر شش سال درک انتزاعی ندارد و شوخی راازجدی تشخیص نمیدهد وتمام حرف هارا باورمیکند.

برای لذت بردن از بازی با کودکتان، کودک درونتان را بیدار کنید، شادمانه بخندید و فریاد بکشید و خودتان را از قید و بند های بزرگسالان رها کنید و کودک شوید و ازخنده های کودکانه خودتان و فرزندتان لذت ببرید.

احساس غریبگی در کودکان

پدربزرگ عزیز، مادربزرگ مهربون، عمه خانم، خاله جون، خان دایی، آقا عمو و… اگه کودک نوپایی اومد خونه‌تون که “اضطراب غریبگی” داره یهو به سمتش نرید و به زور بغلش نکنید!!

اگه خجالتیه با توسل به همه‌ی دانش‌تون، مجبورش نکنید به سلام کردن!

اگه با دیدن شما گریه کرد و به مامانش چسبید یا پشت باباش قایم شد، بهش برچسب لوس و … نزنید! به پدر و مادرش نگید که بچه‌شون اجتماعی نیست!!

همه‌ی اینا، رفتار طبیعی بچه‌های نوپاست! مهربون بودن، فشار دادن توی بغل نیست؛ مهربون بودن، احترام گذاشتن به احساسشه!

222

هرگز بچه ها را مجبور نکنید کسی را ببوسند.

” برو یه بوس به عمو بده” بگذارید یاد بگیرند که برای بوسیدن و در آغوش کشیده شدن اجازه بچه ها شرط است.

 


 

 

 

 

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *